UCHO WEWNĘTRZNE
Ucho wewnętrzne stanowi sprzężenie anatomiczne 2 zupełnie różnych pod względem rozwojowym i czynnościowym narządów - starego równowagi i młodego filogenetycznie narządu słuchu.Oba te narządy zawarte są w piramidzie k. skroniowej. Podobnie jak te 2 narządy, tak i drogi zmysłowe w nich zapoczątkowe, tj. droga statyczna i śłuchowa przebiegają rozłącznie.
Ucho wewnętrzne składa się z błędnika kostnego i błoniastego, który w nim spoczywa.
Błędnik błoniasty nie przylega jednak ściśle do błędnika kostnego, a między nimi występuje przestrzeń przychłonkowa wypełniona przychłonką (perylimfa). Kąpią się w niej liczne więzadła błędnikowe, które utrzymują błędnik błoniasty w ustabilizowanym położeniu.
Błędnik błoniasty wypełniony jest z kolei śródchłonką (endolimfa). Zarówno śródchłonka, jak i przychłonka, które różnią się między sobą składem chemicznym wlewają się w końcu do płynu mózgowo-rdzeniowego. Z powyższego wynika, iż stany zapalne ucha wewnętrznego mogą spowodować zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
15.12.2008. 21:52
Spis treści
- UCHO WEWNĘTRZNE
- BŁĘDNIK KOSTNY
- Kanały półkoliste
- Ślimak kostny
- BŁĘDNIK BŁONIASTY
- DROGA DŹWIĘKOWA (CONDUCTIO ACUSTICA)